ΛΕΚΤΟΡΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Γενικη Χειρουργικη

Ως επεμβάσεις γενικής χειρουργικής αναφέρονται ενδεικτικά οι κήλες και οι παθήσεις χοληφόρων.



Ηβαλγία ή κήλη των αθλητών PDF Εκτύπωση E-mail

Ηβαλγία ή κήλη των αθλητών ή σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών ή Gilmore’s groin


Τί είναι η ηβαλγία ή κήλη των αθλητών;


Η ηβαλγία των αθλητών ή κήλη των αθλητών είναι μια παθολογική κατάσταση που εμφανίζεται σε αθλητές, συχνότερα σε ποδοσφαιριστές. Περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον χειρουργό Jerry Gilmore στο Λονδίνο το 1980, προς τιμήν του οποίου η πάθηση περιγράφεται και ως “Gilmore groin”.  Ο όρος Gilmore groin είναι άλλωστε πιο δόκιμος από τον όρο κήλη των αθλητών, δεδομένου ότι στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κήλη.


Ποιά είναι η τυπική κλινική εικόνα ενός ασθενούς με ηβαλγία;


Το τυπικό ιστορικό είναι πόνος στη βουβωνική χώρα που επιδεινώνεται κατά το τρέξιμο και ιδιαίτερα το σπριντ. Επίσης επιδεινώνεται με την στροφή του μηρού και την κλωτσιά (σε ποδοσφαιριστές).
Μετά την άσκηση, ο αθλητής συνήθως νιώθει τη βουβωνική του χώρα βαριά για ώρες ή ακόμη και μέρες. Την επόμενη ημέρα, μπορεί να νιώθει πόνο όταν γυρίζει στο κρεβάτι ή όταν σηκώνεται από το κρεβάτι ή βγαίνει από το αυτοκίνητο, καθώς και κατά τον βήχα ή το φτέρνισμα.
Μόνο ο ένας στους τρεις αθλητές αναφέρει ιστορικό τραυματισμού όπως υπερδιάταση ή τραυματισμό κατά την απαγωγή ή στροφή του μηρού. Ο ένας στους πέντε περιγράφει επίσης κάκωση των προσαγωγών μυών κοντά στο σημείο κατάφυσής τους στο ανώτερο σημείο του μηρού. Ο πόνος έτσι επιδεινώνεται κυρίως κατά την κλωτσιά ή τη στροφή του μηρού.
Σε πολλές περιπτώσεις ο πόνος αντανακλά στους όρχεις ή είναι δύσκολο στον ασθενή να εντοπίσει ακριβώς το σημείο του πόνου.
Στα πρώιμα στάδια ο πόνος υποχωρεί με την ανάπαυση και ο ασθενής μπορεί να συνεχίσει την άθληση, ωστόσο προοδευτικά επιδεινώνεται, γεγονός που αποτρέπει τον αθλητή από τη συνέχιση της άσκησής του.


Ποιά είναι ανατομικά η βλάβη που ευθύνεται για την ηβαλγία των αθλητών;


Η ακριβής φύση της βλάβης ποικίλει από άτομο σε άτομο. Τα συνηθέστερα ευρήματα κατά την επέμβαση είναι:
-    Ρήξη της απονεύρωσης του έξω λοξού κοιλιακού μυός
-    Ρήξη του κοινού καταφυτικού τένοντα έσωλοξού και εγκάρσιου κοιλιακού
-    Αποκόλληση του κοινού καταφυτικού τένοντα από το ηβικό φύμα
-    Διάσταση μεταξύ κοινού καταφυτικού τένοντα και βουβωνικού συνδέσμου
-    Ρήξη της εγκάρσια περιτονίας
-    Εγκλωβισμός του λαγονοβουβωνικού ή του αιδοιομηρικού νεύρου.
Αρκετές από τις βλάβες αυτές μπορεί να συνυπάρχουν στον ίδιο αθλητή. Επιπλέον, αρκετοί αθλητές έχουν ταυτόχρονα ρήξη και των προσαγωγών μυών.


Πως διαγιγνώσκεται η πάθηση;


Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, την κλινική εικόνα και, πλέον, με την αύξηση της εμπειρίας των ακτινολόγων, στη μαγνητική τομογραφία. Τα συχνότερα ευρήματα είναι διάταση του έξω βουβωνικού στομίου (χωρίς όμως την παρουσία κήλης). Τυπικά, ο πόνος αναπαράγεται με τον βήχα, το φτάρνισμα ή σε όρθια θέση με ταυτόχρονη προσαγωγή και των δύο μηρών.


Πόσο συχνή είναι η ηβαλγία των αθλητών;


Η ακριβής συχνότητα της πάθησης είναι άγνωστη. Μερικοί πιστεύουν ότι είναι η συχνότερη αιτία χρόνιου βουβωνικού πόνου στους αθλητές.


Υπάρχει συντηρητική θεραπεία;


Η συντηρητική θεραπεία αποσκοπεί ατην ενίσχυση των μυών της πυέλου με φυσιοθεραπεία. Βοηθά επίσης το να κοιμάται ο ασθενής σε πρηνή θέση με τον μηρό της πάσχουσας πλευράς σε κάμψη και έξω στροφή. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις η συντηρητική θεραπεία προσφέρει μόνο παροδική ανακούφιση.


Ποιά είναι η χειρουργική θεραπεία της πάθησης;


Η θεραπεία που αρχικά περιγράφηκε από τον Dr Gilmore ήταν η διερεύνηση της βουβωνικής χώρας με μία τομή 5-6 εκατοστών στην πάσχουσα πλευρά και η αναζήτηση και συρραφή των σημείων ρήξης των συνδέσμων  καθώς και η ενίσχυση του οπισθίου τοιχώματος του βουβωνικού πόρου με ή χωρίς τη χρήση πλέγματος.
Τα τελευταία χρόνια, η επέμβαση μπορεί να γίνει και λαπαροσκοπικά, με τη χρήση κάμερας και ειδικών εργαλείων. Γίνεται μία τομή 1 εκατοστού στον ομφαλό και δύο τομές 0,5 εκατοστών δεξιά και αριστερά από αυτόν. Από αυτές τις τομές και με τη βοήθεια της μεγέθυνσης της κάμερας διερευνούμε την βουβωνική χώρα, αποκαθιστούμε τις ρήξεις και ενισχύουμε το οπίσθιο τοίχωμα του βουβωνικού πόρου με ειδικό πλέγμα. Το πλεονέκτημα είναι η ταχύτερη ανάρρωση. Επιπλέον, όταν πάσχουν και οι δύο πλευρές η επέμβαση μπορεί να γίνει από τις ίδιες τρεις μικρές οπές.


Χρειάζεται ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης;


Φυσικά. Η επάνοδος στην άθληση διαρκεί 4 -6 εβδομάδες κατά τις οποίες προοδευτικά αλλάζει το είδος και η διάρκεια της επιτρεπόμενης άσκησης.


Τί ποσοστό επιτυχίας έχει η επέμβαση;


Όταν η διάγνωση είναι ακριβής, η επέμβαση γίνει από έμπειρο χειρουργό και ακολουθηθεί πιστά το πρόγραμμα αποκατάστασης, το ποσοστό επιτυχίας φθάνει το 97%.

 

 

Ο Δρ. Κωτίδης έχει  ειδικευθεί στη λαπαροσκοπική θεραπεία της "κήλης" των αθλητών στη Μεγάλη Βρετανία.

 
Χολοκυστεκτομή PDF Εκτύπωση E-mail

Η χολοκυστεκτομή είναι επέμβαση που πραγματοποιείται για την αντιμετώπιση της συμπτωματικής χολολιθίασης (πέτρες στη χοληδόχο κύστη). Η επέμβαση πραγματοποιείται λαπαροσκοπικά χωρίς μεγάλες τομές με ελάχιστο τραύμα. Ο χειρουργός έχει επίσης τη δυνατότητα να εκτελέσει λαπαροσκοπικά χολαγγειογραφία (μια εξέταση που μας δείχνει εάν κάποιες από τις πέτρες έχουν μετακινηθεί προς τον χοληδόχο πόρο) και εάν χρειαστεί να διερευνήσει λαπαροσκοπικά τον χοληδόχο πόρο και με τη βοήθεια ειδικού χοληδοχοσκοπείου να αφαιρέσει τους λίθους. Η νοσηλεία διαρκεί λιγότερο από 24 ώρες. Ο ασθενής εισέρχεται στην κλινική την ημέρα της επέμβασης , χειρουργείται και το ίδιο απόγευμα μπορεί να πάρει εξιτήριο.

 
Συχνές ερωτήσεις για τις κήλες PDF Εκτύπωση E-mail

Τι είναι η κήλη;
Κήλη είναι η πρόπτωση ενδοκοιλιακών οργάνων (π.χ. έντερο) μέσα από ευένδοτα σημεία του κοιλιακού τοιχώματος, θέσεις δηλαδή που παρουσιάζουν είτε εγγενείς αδυναμίες ή γίνονται αδύναμες μετά από χειρουργικές επεμβάσεις. Συνηθισμένες τέτοιες θέσεις είναι ο βουβωνικός πόρος (βουβωνοκήλη), ο μηριαίος δακτύλιος (μηροκήλη), ο ομφαλικός δακτύλιος (ομφαλοκήλη), η μέση γραμμή της κοιλιάς (επιγαστρική κήλη) ή τομές από προηγούμενες επεμβάσεις (μετεγχειρητικές κήλες).
Ποια είναι τα συμπτώματα; Συνήθως την κήλη την αντιλαμβανόμαστε σαν μια μικρή διόγκωση στην περιοχή που υπάρχει η αδυναμία του κοιλιακού τοιχώματος. Η διόγκωση αυτή μπορεί να εμφανίζεται μόνο όταν αυξάνουμε την πίεση μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα (π.χ. βήχας, αφόδευση) ή υπάρχει μόνιμα και δεν υποχωρεί ακόμη και αν προσπαθήσουμε να σπρώξουμε το περιεχόμενο της κήλης μέσα στην κοιλιά. Στην πρώτη περίπτωση η κήλη χαρακτηρίζεται ανατασσόμενη ενώ στην δεύτερη μη ανατασσόμενη.
Ποιοι αποκτούν κήλη;
Κήλη μπορούν να αναπτύξουν άνδρες, γυναίκες και παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας. Εμφανίζονται είτε γιατί υπάρχουν συγγενείς αδυναμίες στο τοίχωμα της κοιλιάς, είτε αναπτύσσουν τέτοιες αδυναμίες στην πορεία της ζωής τους. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κήλης είναι η παχυσαρκία, η εγκυμοσύνη, η χρόνια δυσκοιλιότητα, ο χρόνιος βήχας ή οι προηγούμενες επεμβάσεις. Η βαριά σωματική εργασία αποτελεί επίσης επιβαρυντικό παράγοντα.
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι;
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που διατρέχει ένας ασθενής με κήλη είναι να περισφιχθεί το περιεχόμενο της κήλης του. Αυτό συμβαίνει συνήθως μετά από βίαιη αύξηση της πίεσης μέσα στην κοιλιά (βήχας, άρση βάρους κ.λ.π.) η οποία προωθεί μέσα στον κηλικό σάκο μεγαλύτερο όγκο σπλάχνων (συνήθως εντέρου) που στη συνέχεια δεν μπορεί να επιστρέψει στην κοιλιακή κοιλότητα. Αυτό το τμήμα του εντέρου στραγγαλίζεται, και εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα νεκρώνεται.
Πως αντιμετωπίζονται οι κήλες;
Οι κήλες αντιμετωπίζονται μόνο χειρουργικά. Υπάρχουν βασικά δύο μέθοδοι: η ανοιχτή και η ελάχιστα επεμβατική ή λαπαροσκοπική μέθοδος. Ανοιχτή τεχνική: Γίνεται τομή πάνω από τη διόγκωση (κήλη), αναγνωρίζεται ο σάκος της κήλης, ανατάσσεται μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα και στη συνέχεια κλείνεται το χάσμα με ή χωρίς τη χρήση ειδικών προθέσεων (πλεγμάτων). Η επέμβαση μπορεί να γίνει με γενική αναισθησία (ο ασθενή κοιμάται), με περιοχική αναισθησία (ένεση στη μέση), ή με τοπική αναισθησία. Το μεγάλο πλεονέκτημα της τοπικής αναισθησίας είναι ότι ο ασθενής, λίγες ώρες μετά την επέμβαση μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του. Η μέθοδος είναι ιδανική για ασθενείς που λόγω άλλων προβλημάτων υγείας δεν μπορούν να πάρουν γενική νάρκωση. Λαπαροσκοπική τεχνική: Είναι η πιο μοντέρνα τεχνική που εφαρμόζεται πλέον στα περισσότερα μεγάλα κέντρα του κόσμου. Είναι ελάχιστα επεμβατική, πραγματοποιείται με τρεις μικρές τομές 0,5 έως 1 εκατοστού. Με τη βοήθεια της κάμερας ο χειρουργός ανατάσσει το περιεχόμενο της κήλης μέσα στην κοιλιά και καλύπτει το χάσμα με ειδικό πλέγμα. Ωστόσο, επειδή η επέμβαση είναι τεχνικά απαιτητική πρέπει να πραγματοποιείται μόνο από έμπειρους χειρουργούς. Η προσωπική εμπειρία του κ. Κωτίδη περιλαμβάνει πολυάριθμες λαπαροσκοπικές επεμβάσεις βουβωνοκήλης, ομφαλοκήλης και μετεγχειρητικής κοιλιοκήλης με εξαιρετικά αποτελέσματα. Μοναδικό μειονέκτημα της μεθόδου είναι το ότι γίνεται μόνο με γενική αναισθησία. Ο μετεγχειρητικός πόνο είναι σημαντικά μικρότερος σε σχέση με την ανοιχτή μέθοδο, ενώ ο ασθενής μπορεί να πάρει εξιτήριο την ίδια μέρα και να επιστρέψει στην καθημερινή του δραστηριότητα μέσα σε τρεις ημέρες.

 
Επέμβαση Γεν.Χειρουργική PDF Εκτύπωση E-mail

Dim lights Embed Embed this video on your site

 

παράδειγμα εργαλείου davince για τον έλεγχο του συστήματος.

 


Επιλογη γλωσσασ

GreekEnglish (United Kingdom)

LinkedIn

View Stathis Kotidis LinkdIn's profile on LinkedIn

Ανακοινωσεις

Υπολογισμοσ ΒΜΙ

Βάρος (σε kg)

Ύψος (σε cm)

BMI


BMI Categories:
* Λιποβαρής = 18.5
* Φυσιολογικός = 18.5–24.9
* Υπέρβαρος = 25–29.9
* Παχύσαρκος = 30 ή μεγαλύτερο

Facebook


Λαπαροσκοπικεσ επεμβασεισ

a3

Παχυσαρκια

a2

Ογκολογικη χειρουργικη

a1

Banner Κλινική Αγ.Λουκάς
Banner Θέμα από artiapix
Banner Eπισκεφτείτε μας στο youtube
Banner Επισκεφτείτε μας στο facebook

δημιουργήθηκε από την Artiapix  - Πολιτική δεδομένων - Όροι Χρήσης